Ndjesia që kam – dhe që e ndajmë të gjithë – është trishtimi; një trishtim i thellë ka përfshirë klubin tonë. Klubi ynë përbëhet nga njerëzit e tij dhe ata janë në Milano. Nuk e njihja personalisht Francon (kemi shkëmbyer vetëm disa mesazhe), por nëse do ta pyesnim sot nëse duhet të anulonim gjithçka dhe të niseshim drejt Italisë, ai do të na thoshte të qëndronim këtu dhe të përgatiteshim mirë për të përfaqësuar klubin. Ne kemi njerëzit tanë – tifozët – atje për t'i qëndruar pranë; kjo është ajo që ka më shumë rëndësi." Kam folur me shumë njerëz për Francon. Askush nuk flet për titujt e Champions League apo "Scudetto"-t e fituara; përkundrazi, ata përmendin qëndrueshmërinë e tij – faktin që qëndroi edhe kur skuadra ishte në Serie B dhe nuk na braktisi kurrë. Ishte diçka vërtet e veçantë. Michele, shefi ynë i kuzhinës, më tregon vazhdimisht foto të tijat me zotin Baresi. Ai ka ndarë me mua shumë histori gjatë çdo vakti që pas ndarjes së tij nga jeta." Njerëzit flasin për karakterin e tij dhe mënyrën se si i trajtonte të tjerët. Besoj se edhe tani, pas largimit të tij, ai po na jep të gjithëve një mësim shumë të rëndësishëm: karakteri – pra kush je si njeri – ka më shumë rëndësi se sa trofetë që ke fituar. Franco ishte mishërimi i Milanit dhe premtoj se, për sa kohë të jem këtu, skuadra do të mbetet gjithmonë pjesa më e rëndësishme e klubit."