Ish-trajneri i Rossonerit, Fabio Capello, tha për fitoren 4-0 të Milanit ndaj Salzburgut: Le të fillojmë me Milanin, i cili e mposhti plotësisht Salzburgun në shtëpinë e tyre. Rezultati bindës 4-0 ngre një pyetje: sa meritë duhet t'u jepet Rossonerëve dhe sa faj austriakëve, të cilët nuk ishin kurrë në lojë që nga fillimi? Duhet thënë se kam parë Salzburgun edhe në raste të tjera dhe, veçanërisht në shtëpi, ata nuk janë mundur kurrë kaq thellë nga kundërshtarët e tyre. Prandaj, skuadra e Ruben Amorimit padyshim e meriton gjithë lavdërimet që ka marrë. Duke filluar me yllin e ndeshjes, heroin me het-trik Alphadjo Cisse, një talent i ri për të cilin jam absolutisht i çmendur. Ky djalë nuk është sulmues qendre, por ka gola në gjak sepse ndjen kur shansi është aty, pozicionohet në mënyrë të përsosur dhe finalizon. Është një dhuratë natyrale. Dje, në intervistën pas ndeshjes në Sky, madje e ngacmova pak,e pashë që ktheu topin mbrapa disa herë më tepër se ç'duhej, në vend që të ecte përpara dhe të përballej me kundërshtarin. Shpresoj që të mos më mbajë inat , e bëra pjesërisht për ta mbajtur në gatishmëri në një mbrëmje kaq magjike. Me djem të rinj si ai (që së shpejti do të mbushë një moshë të rrumbullakët), kështu duhet t'i trajtosh, përndryshe, rrezikon që t'i ngjitet mendja lart. Le t'i japim pak hapësirë dhe, mbi të gjitha, të mos i ngarkojmë shumë përgjegjësi, ai është brilant, por nuk mund të jetë ai që do të zgjidhë të gjitha problemet e Milanit, sidomos pasi Gonçalo Ramos gjithashtu ka rikthyer instinktin e tij për të shënuar ndërkohë. Për një sulmues qendre, shënimi i golave është gjithmonë i rëndësishëm, edhe nëse është goli i katërt në një fitore 4–0. Dhe të mos e hedhim poshtë Camardën,nuk u zhgënjeva aspak prej tij, edhe pse nuk arriti të shënojë. Të tjera pika pozitive janë Tomori (më në fund po e shohim përsëri…), Loftus-Cheek, Jashari dhe premtuesi Hutchinson.