Lulëzimet dhe rëniet e Milanit kanë qenë mjaft të parashikueshme që nga vera. Ata që janë përgjegjës për të rregulluar gjërat kanë kohë në dispozicion dhe këto ndeshje për ta kuptuar këtë. Besoj se kampi i Milanit është lënduar kaq shumë nga vitet e fundit sa çdo humbje kthehet në një dramë. Realiteti ishte kryesisht i parashikueshëm që në verë,skuadra është ndërtuar dobët si nga ana e sasisë, ashtu edhe nga ajo e cilësisë, me pak alternativa. Disa ndeshje ishin, dhe janë, 'të pritshme'. Kjo nuk do të thotë që disa humbje dhe disa paraqitje si ajo ndaj Benfikës ose e djeshmja në Bournemouth mund të injorohen aq lehtë sa kalon një e shtunë, por thjesht që duhet të kuptojmë se ky ekip duke pasur parasysh aftësinë teknike dhe frymën shpesh do të përjetojë këto ulje-ngritje. DIFERENCA TË PARAPASHIKUESHME Dhe do të duhet kohë për të arritur stabilitet, dhe edhe më shumë kohë për të arritur stabilitet në nivelin më të lartë ndoshta të paktën dy periudha merkatoje. Dje, Milani aktivizoi De Winter, Musah, Loftus-Cheek, Estupiñan dhe Jashari në formacionin titullar. Një humbje, me lojtarë të caktuar në fushë, kundër një skuadre të Premierligës, zëvendësuesi i së cilës në mbrojtje është një lojtar si Diakité, që ka kushtuar 40 milionë euro, ndërsa Milani duhet të konsiderojë veten me fat që nuk e shiti Tomorin në momentet e fundit të merkatos, pasi fillimisht e kishte vendosur në listën e transferimeve për ta ri-nënshkruar në shtator, ishte e pritshme. Jo për nga shkalla apo rrethanat, ta zëmë, por nuk është aq befasuese që një ndeshje e tillë të zhvillohej, e komplikuar më tej nga përjashtimi absurd i Maignan. Jo më pak sepse kjo ka ndodhur shumë shpesh në sezonet e fundit,mjafton të përmendësh katastrofat në Zagreb dhe Rotterdam, ndeshje në të cilat Rossoneri thjesht pësoi gola, pa arritur kurrë të krijojë asgjë edhe kundër kundërshtarëve më të dobët. Dhe kjo është bërë norma. Me këtë skuadër aktuale, të prisje të shkoje në Bournemouth dhe të dominosh do të ishte përjashtimi. Sezonet e fundit flasin vetë. MILANI: KUSH DUHET TË RREGULLOJË GJËRAT... Sigurisht, hapi i parë drejt kapërcimit të kësaj mesatarie është të mos e pranojmë atë. Problemi është se aftësia teknike dhe karakteri – cilësi të caktuara te lojtarët nuk mund të blihen gati. Estupiñan dhe Loftus-Cheek janë ky lloj lojtarësh, çfarë mund të presim nga ata? Do të duhet të zëvendësohen në kohën e duhur,nuk duhet të bëjmë sërish gabime me vendimet e transferimeve, ashtu siç bëmë me Estupiñan, me zëvendësuesin e Goncalo Ramos dhe me qendërmbrojtësin e ri. Ata që dolën në fushë dje nuk ishin në lartësinë e detyrës për të përballuar një sfidë kaq emocionale dhe teknike,kjo ishte e pritshme. Dhe nuk ka kuptim t'i vësh fajin rotacionit të skuadrës. Mposhtja dhemb, por në plan afatgjatë, duke marrë parasysh se si funksionon Europa League dhe kush luan në të, rotacioni i skuadrës duhej të kishte ndodhur dje e jo në Udine. Problemi është se, kur rrotullon skuadrën, ekipi që del në fushë është kryesisht nën nivel, dhe përfundon me këto paraqitje të zymta. Por gjëja e rëndësishme është të mos biesh në dëshpërim të thellë pas çdo humbjeje, sado të rëndë qoftë. Madje, paradoksalisht, ata që duhet të kuptojnë kufizimet e disa lojtarëve dhe të skuadrës në tërësi, kanë nevojë për këto humbje poshtëruese që t'ua bëjnë të qartë.