Strategjia e merkatos së verës është më në fund e qartë. Ramos. Gila. Moreira. Rreth 150 milionë euro vetëm për kartonët. Jo operacione në minutën e fundit për të mbyllur boshllëqet. Por lojtarë të identifikuar më parë, të studiuar nga skautët dhe mbi të gjitha të përputhshëm me idetë e Ruben Amorim. 🎯 Ramos → 9-ja e kërkuar nga trajneri. 🛡️ Gila → miratuar nga Amorim pas vlerësimit të departamentit teknik. ⚡ Moreira → profil i pëlqyer drejtpërdrejt nga trajneri. 🔥 Hutchinson → alternativë e identifikuar për profilin e Karetsas, me karakteristika të sakta. Dhe kur nuk kishte kushte, Milani tha JO. ❌ Tiago Gabriel për 30M: i konsideruar tepër i shtrenjtë. ❌ Gonçalo Inácio: negociatat nuk u mbyllën. ❌ Profile të tjera me kosto të ulët: asnjë operacion thjesht për të bërë merkato. Dhe pastaj zgjedhja Tomori. Me Gabbia të dëmtuar dhe pa një qendërmbrojtës tjetër, Milani preferoi të rikthente një lojtar të njohur tashmë sesa të shpenzonte keq. Linja është e qartë: më pak sasi, më shumë cilësi. Më pak raste, më shumë zgjedhje të para. Më pak merkato, më shumë projekt. Dhe mbi të gjitha një risi krahasuar me të kaluarën: trajneri ka pasur një rol qendror në vendime. Cardinale dëshiron të përshpejtojë. Qendra e madhe e ardhshme mund të arrijë në janar. Dhe filozofia duket se është tashmë e përcaktuar: Milan nuk dëshiron më të blejë lojtarë. Dëshiron të blejë lojtarë për MILAN.