Ruben Amorim po vazhdon të punojë për të përshtatur skuadrën e Milanit me sistemin e tij të preferuar 3-4-2-1. Në këtë skemë, çdo pozicion ka kërkesa mjaft specifike, por gjatë një sezoni të gjatë, aftësia e disa lojtarëve për të mbuluar më shumë se një rol mund të jetë një armë shumë e rëndësishme për trajnerin portugez. Adrien Rabiot – Francezi pritej të luante kryesisht në dyshen e mesfushës, por Amorim po mendon edhe mundësinë e aktivizimit të tij më përpara, si një nga dy mesfushorët ofensivë pas sulmuesit. Rabiot e njeh këtë rol nga periudha e tij te Marseille dhe pozicionimi më ofensiv do t’i lejonte të shfrytëzonte më shumë goditjen, presingun dhe aftësinë për të hyrë në zonë. Një zgjedhje e tillë gjithashtu mund t’i hapte hapësirë Ardon Jasharit përkrah Modric në mesfushë. Davide Bartesaghi – Aktualisht duket si një nga alternativat kryesore për krahun e majtë, por mund të përdoret edhe si qendërmbrojtës i majtë. Aftësia e tij me topin dhe karakteristikat fizike e bëjnë një alternativë të mundshme për Pavlovic, veçanërisht kur serbi ka nevojë për pushim ose mungon. Yunus Musah – Një nga karakteristikat që Amorim vlerëson te amerikani është pikërisht fleksibiliteti. Musah mund të luajë në qendër të mesfushës, por gjithashtu mund të mbulojë krahun. Gjatë parasezonit është provuar më shumë në qendër, megjithatë gjatë një sezoni të ngjeshur mund të marrë minuta edhe si wing-back. Samuel Chukwueze – Nigeriani është ndoshta eksperimenti më interesant. Amorim po punon për ta përshtatur edhe si wing-back, një transformim të ngjashëm me atë që ka provuar me lojtarë të tjerë gjatë karrierës së tij. Megjithatë, Chukwueze mund të jetë shumë i vlefshëm edhe më përpara, si lojtar ofensiv në të djathtë, ku mund të futet drejt qendrës me këmbën e majtë. Në ndeshjet ku Milani ka nevojë të sulmojë më shumë, ai mund të përdoret në krah për t’i dhënë skuadrës më shumë rrezikshmëri. Alexis Saelemaekers – Belgu mund të jetë “jokeri” më i madh i skuadrës. Intensiteti, teknika dhe aftësia për të përdorur të dyja këmbët i mundësojnë të luajë si wing-back si në të djathtë, ashtu edhe në të majtë. Por alternativat nuk mbarojnë këtu: Saelemaekers mund të aktivizohet edhe më përpara, në një nga dy pozicionet pas sulmuesit. Christopher Nkunku – Francezi ka luajtur gjatë karrierës si anësor, sulmues, sulmues i dytë dhe mesfushor ofensiv. Në sistemin e Amorim pritet të konkurrojë me Christian Pulisic për një nga pozicionet pas sulmuesit, por të dy mund të luajnë edhe së bashku duke ndërruar pozicionet gjatë ndeshjes. Në raste emergjente, Nkunku mund të përdoret gjithashtu si qendërsulmues. Koni De Winter – Belgu mund të përshtatet shumë mirë me kërkesat e Amorim për mbrojtësit. Është i aftë në fazën e ndërtimit të lojës, mund të përballojë një vijë mbrojtëse të avancuar dhe është kompetent në duelet ajrore. Ai mund të luajë në qendër të treshes së mbrojtjes, por edhe në të djathtë apo, nëse është e nevojshme, në të majtë. Në një sezon ku Milani mund të luajë mbi 50 ndeshje, kjo shumëllojshmëri mund të rezultojë vendimtare. Amorim kërkon role shumë specifike në 3-4-2-1, por lojtarët që mund të ndryshojnë pozicion pa prishur ekuilibrat e skuadrës mund të bëhen disa nga armët e tij më të vlefshme.