Gazetari Franco Ordine tha këtë për vendimet e Milanit në tregun e transferimeve: Nëse më pas i shtojmë dëmtimin e muskujve të Tomorit këtij gjendjeje të zymtë, panorama bëhet edhe më alarmuese. Dhe këtu duhet t'i pyesim vetes,a mund të ishte bërë diçka ndryshe? Përgjigjja është padyshim po. Do të kishte mjaftuar, për shembull, të mos ishin kaq kokëfortë për të hequr nga lista treshën fillestare (Tomori, Fofana, NKunku), nën iluzionin e heqjes qafe të kujt di se çfarë barre të tepërt, vetëm për t'i lënë më pas Terraccianon në mbrojtje, Comotto-n (një të ri me përvojë në Serie B) në mesfushë, plus Camarda-n si zëvendësuesin e vetëm natyral për Gonçalo Ramos. Fatmirësisht, ata arritën ta rikthenin Tomorin, dhe ai zgjidhi më shumë se një problem për ta para se të detyrohej të tërhiqej ndaj Bolognës për shkak të kyçit të këmbës të brishtë të Gilës. Disa ofrojnë shpjegimin klasik se të njëjtët lojtarë duhet të aktivizohen përsëri e përsëri për shkak të mungesës së zëvendësuesve. Tomori është një prej tyre, natyrisht. Nga zero paraqitje në gjysmën e parë të sezonit te një seri ndeshjesh radhazi,më herët apo më vonë, ishte e pashmangshme të ndodhte. Të tjerë kanë një shpjegim të diskutueshëm, duke pasur parasysh se, për shembull, Rabiot u hodh në fushë në shi në Bournemouth kur rezultati tashmë ishte i paracaktuar pas dy penalltive të pësuara dhe përjashtimit të Maignan. Të tjerë janë me natyrë traumatike dhe për këtë arsye nuk ka faj askush. Por pjesa tjetër kërkon pak reflektim. Na është thënë,në janar klubi do të jetë aktiv në tregun e transferimeve. Në janar? A jeni të sigurt se nuk do të jetë tashmë tepër vonë për t'i rregulluar gjërat? Sigurisht që nuk dua të veçoj Amorimin, sepse dritarja e transferimeve verore u menaxhua në konsultim me pronarin Gerry Cardinale dhe stafin teknik. Një gjë është e sigurt, ato llogaritje rezultuan të ishin spektakularisht të gabuara.