"Lazio-Milan? Si fëmijë, më kujtohet që pasi Milani fitoi Kupën e Evropës kundër Steauas në 1989, pati një paradë në Corigliano me tifozët e Milanit, dhe babai im ishte aty duke valëvitur një flamur të madh. U rrita në një familje simpatizantësh të Milanit, kështu që për mua ishte një ëndërr dhe një burim krenarie të madhe të vishja fanellën e Milanit. Gjithmonë kam thënë se sa herë që vishja atë fanellë, ndjehesha si presidenti, një lojtar dhe kapiteni të gjitha në një ndjehesha sikur isha gjithçka. Ishte një ëndërr që zgjati 12 vjet. Nuk do të harroj kurrë gjithë dashurinë dhe gjithë gëzimin që përjetova me Milanin. Por tani kam një punë tjetër për të bërë, dhe shpresoj të marr pikë të shtunën kundër ekipit që gjithmonë do të mbetet ekipi i zemrës sime. Të luash me atë fanellë ishte një ëndërr dhe një nder. Ndihesha si gjithçka kur e vishja, një ëndërr që zgjati 12 vjet. Është normale që nuk mund të harrosh gjithë gëzimin, por tani bëj një punë tjetër. Shpresoj që të dielën të marrim pikët kundër skuadrës së zemrës sime.