Luca Bianchin, gazetar i njohur, ka folur ekskluzivisht në një intervistë rreth situatës aktuale të Milanit. Gjatë intervistës, ai analizoi temat kryesore të momentit te kuqezinjtë: Nga investimet në merkato te drejtimi teknik i Amorimit, e deri te perspektivat e organigrames së klubit. Investimet dhe strategjia e merkatos Diversifikimi i investimeve ,për ta kuptuar, pesë lojtarë nga 20 milionë secili, në vend të dy lojtarëve nga 50 , është tipik për skuadrat që bëjnë tregti lojtarësh. Dhe Milani, pas vështirësive të viteve të fundit, nuk është klub që mund të mbështetet te tregtia e lojtarëve. Në fillim të verës, edhe unë do të kisha zgjedhur dy forca të reja të nivelit të parë, të synuara, edhe nëse do të shpenzonim shumë. Mund të diskutohet nëse 74 milionë për Ramos janë shumë, duke marrë parasysh që të gjithë njerëzit e futbollit mendonin se duhej një shifër dukshëm më e ulët. T'i japim kohë, e ardhmja do të japë një përgjigje. Ndikimi dhe idetë e trajnerit të ri Amorim Amorim është rritur në dyqanin e hekurrave të babait të tij, nuk ka nevojë që dikush t'i shpjegojë se si t'i rregullojë gjërat. Nuk është rastësi që ai shprehu një koncept të saktë,e di që duhet të blejë kohë duke fituar disa ndeshje. Pa metaforë, të fitojë për të bindur kritikët që të mos e teprojnë me akuzat dhe të presin punën e tij në fushë. Milan natyrisht e dinte që kishte zgjedhur një trajner shumë të ndryshëm nga Allegri, pothuajse të kundërt: ofensiv, që i pëlqen zotërimi i topit, presioni dhe intensiteti i lartë, më i sinqertë sesa diplomatik në deklarata. Vullneti për ta pritur ekziston dhe është e drejtë që të ketë, por e dimë si shkon futbolli, është një rrotullim, ndonjëherë në 7-10 ditë ndodhin kaq shumë gjëra sa të përmbysin situatën. E ardhmja e klubit dhe figura e Drejtorit të Futbollit Më shumë se sa mendoj unë, ka rëndësi të dimë se çfarë mendon Milani. Cardinale ka zgjedhur të mos emërojë menjëherë një drejtor sportiv me qëllim thyerjen e zinxhirit tipik të komandës italiane, ku trajneri emërohet nga një drejtor sportiv dhe, rrjedhimisht, i nënshtrohet atij. Cardinale ka dashur një marrëdhënie të drejtpërdrejtë me trajnerin për ta bërë të ndihet përherë nën gjykimin e një figure ndërmjetëse. Me koherencë, i ka dhënë pushtet edhe në merkato. Hapi i ardhshëm, sipas mendimit tim, do të jetë zgjedhja e një Drejtori të Futbollit jo italian, i cili do të integrohet në një strukturë ekzistuese dhe do të marrë pjesë në vendimmarrje, jo t'i marrë ato në mënyrë të pavarur. Cardinale do të largohet pak nga Milani, i cili ka zënë një pjesë të madhe të kohës së tij, por do të vazhdojë të marrë vendimet.